Najdziwniejsze derby świata!

El Classico pomiędzy Realem i Barceloną? North-West Derby pomiędzy Liverpoolem a Manchesterem United? Old Firm Derby Celitcu i Rangers? A może Superclassico między Boca Juniors a River Plate? Wybrać największe derby na świecie jest niezwykle ciężko, wszędzie bowiem gdzie dotarł futbol, dotarła też rywalizacja. Wspaniałych piłkarskich derbów nie brakuje, a opowieści o nich można by snuć godzinami. Wiele piłkarskich rywalizacji jest jednak mniejszych, a czasami też mniej poważnych. O nich opowiemy sobie dziś. Oto najdziwniejsze derby świata!

Czytaj dalej „Najdziwniejsze derby świata!” →
1

Jeździec bez głowy, którego odmieniła poważna choroba. Dwie twarze Jeana-Kevina Augustina.

Zaczęło się obiecująco. Objawienie młodzieżowych mistrzostw świata, Jean-Kevin Augustin, trafia do Lipska za 16 milionów euro. Ma absolutnie wszystko, żeby zostać jednym z najlepszych napastników na świecie. Wszystko z wyjątkiem głowy, ponieważ, jak się później okazało, jego infantylna mentalność zupełnie nie dojechała na najwyższy poziom. Dojrzał dopiero wtedy, gdy zdiagnozowano u niego ciężkie schorzenie. Schorzenie, przez które ponad rok pracował i nadal pracuje na powrót do poważnego futbolu.

Czytaj dalej „Jeździec bez głowy, którego odmieniła poważna choroba. Dwie twarze Jeana-Kevina Augustina.” →
1

Wieczysta dotąd słabo znana. Recenzja książki „Żółto-Czarni. 80 lat historii klubu sportowego Wieczysta”

Książka „Żółto-Czarni. 80 lat historii klubu sportowego Wieczysta” to swoista kronika dziejów klubu postrzeganego często mylnie i wskutek generalizacji jako fanaberia z przebrzmiałymi postaciami polskiej piłki. Autor Krzysztof Baranowski udowodnił, że to klub z tradycjami.

Czytaj dalej „Wieczysta dotąd słabo znana. Recenzja książki „Żółto-Czarni. 80 lat historii klubu sportowego Wieczysta”” →
0

Największa brazylijska organizacja przestępcza unormowała stosunki pseudokibiców z Sao Paulo?

Primeiro Comando da Capital to największa organizacja przestępcza w Brazylii. Szacuje się, że zrzesza około 30 tysięcy członków, a jej macki sięgają niemal całej Ameryki Południowej. W ostatnim czasie o PCC zrobiło się głośno, gdy brazylijska policja zatrzymała kilkunastu członków tego gangu w związku z rzekomo planowanym przez nich zamachem na grupę polityków z Kraju Kawy. Co ciekawe, to także PCC uznaje się za główny katalizator stosunków pomiędzy największymi grupami piłkarskich chuliganów w Sao Paulo.

Czytaj dalej „Największa brazylijska organizacja przestępcza unormowała stosunki pseudokibiców z Sao Paulo?” →
0

Lazio Sarriego na drodze do wicemistrzostwa i Ligi Mistrzów, czyli wysokie loty Orłów

Obecny sezon dla włoskiej piłki jest zdecydowanie najlepszym od wielu lat. Serie A na każdym kroku chwali się liczbą jej reprezentantów, grających w ćwierćfinałach obecnej edycji europejskich pucharów, z których to przed kilkoma tygodniami wypisało się Lazio, a więc wicelider rozgrywek w Italii. Dla rzymskiego klubu to właśnie obecna kampania ligowa jest najlepszą od lat.

Czytaj dalej „Lazio Sarriego na drodze do wicemistrzostwa i Ligi Mistrzów, czyli wysokie loty Orłów” →
0

Mają finał Pucharu Francji, ale chcą więcej. Grupa RedBird, progresywny futbol oraz algorytmy drogą do piłkarskiego sukcesu Toulouse FC.

Tuluza to najludniejsze miasto we Francji, nie licząc Lyonu, Marsylii i oczywiście Paryża. Pod względem piłkarskim nie można ich jednak w żadnym stopniu porównywać do wspomnianej trójki. Bardzo popularne jest tam rugby – piłka nożna od dawna jest tam sportem drugoplanowym. W najbliższych latach ma się to zmienić i to nie ze względu na finał Coupe de France, w którym Les Violets wezmą udział pod koniec miesiąca, a poprzez działania amerykańskiej korporacji RedBird, która przejęła klub w lipcu 2020 roku. Oto opowieść o ambicjach Toulouse FC – zespołu, który swój długofalowy plan rozwoju opiera na statystykach, algorytmach i ogromnej bazie danych, która służy im praktycznie do wszystkiego.

Czytaj dalej „Mają finał Pucharu Francji, ale chcą więcej. Grupa RedBird, progresywny futbol oraz algorytmy drogą do piłkarskiego sukcesu Toulouse FC.” →
1

Robbie Fowler, “Bóg” z robotniczej dzielnicy. 

Mamy 1981. Niezwykle trudny okres bogatej historii miasta Liverpool. Robotnicza dzielnica Toxteh jest całkowicie sparaliżowana przez zamieszki. Na ulicach panuje regularna wojna policji z mieszkańcami. Aresztowanych jest ponad 500 osób, blisko 1000 funkcjonariuszy zostaje rannych, a 150 budynków ulega spaleniu. Walki wręcz, policyjne pałki, a nawet bomby benzynowe, oraz gazowe granaty, to niestety elementy wpisujące się w dramatyczny obraz Toxteh z początku lat 80.  Kiedy wszystko stoi w ogniu, zewsząd dochodzą krzyki rozpaczy, a ulice spływają krwią, w jednym z domów siedzi niczego jeszcze nieświadomy, 6 – letni chłopak, który w przyszłości ma zostać nazwany przez jeden brukowców “Terrorystą z Toxteh”. Przydomek ten oczywiście się nie przyjmie. W przeciwieństwie do tego, który otrzyma on od kibiców zgromadzonych na Anfield. Przed państwem “Bóg”, Robbie Fowler, idol trybun, zwykły chłopak z robotniczej dzielnicy Liverpoolu. 

Czytaj dalej „Robbie Fowler, “Bóg” z robotniczej dzielnicy. „ →
0

Hokej na trawie i paszport dziadka będący drogą do włoskiej kadry. Kim jest Mateo Retegui?

Reprezentuje Włochy, choć urodził i wychował się w Argentynie. Już ponad dwa lata temu jego umiejętności cenił Francesco Totti. Jedni widzą w nim kolejny dziwny wynalazek Roberto Manciniego, inni mają go za nadzieję zażegnania na stałe bolączki „Azzurrich”, związanej z pozycją numer 9. Do niedawna był dla europejskich kibiców zupełnie anonimowy, ale po zaskakującym powołaniu do kadry mistrzów Europy oraz golu w debiucie przeciwko reprezentacji Anglii walczą o niego największe kluby Serie A. O osobie Mateo Reteguiego zrobiło się ostatnio całkiem głośno, jednak przedtem prawie nikt nie miał pojęcia o jego istnieniu.

Czytaj dalej „Hokej na trawie i paszport dziadka będący drogą do włoskiej kadry. Kim jest Mateo Retegui?” →
0

Czeski film w Pradze. Bo tutaj jest, jak jest?

Ospali, wiecznie spóźnieni, bojaźliwi, niechlujni, elektryczni i kompletnie bez pomysłu. Tak scharakteryzowalibyśmy reprezentantów Polski w ich pierwszym meczu pod wodzą Fernando Santosa. Mówiąc przekornie, portugalski szkoleniowiec postanowił w swoim debiucie kontynuować myśl trenerską, która przyświeca naszemu zespołowi co najmniej od końca ery trenera Nawałki. I jak tu nie mówić o pewnym stylu i powtarzalności? Ile jednak w tym winy samego Santosa? Moim zdaniem niewiele.

Czytaj dalej „Czeski film w Pradze. Bo tutaj jest, jak jest?” →
0

Zacznij bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Do góry ↑